Καλημέρα αγαπημένο Ημερολόγιο!
Την Κυριακή έφαγα...
νωρίς το πρωί -> 2 χούφτες φυστίκια αράπικα, 1 πιάτο γιαούρτι αγελαδινό 2% με 1,5 κ.σ. μέλι.
αργά το πρωί -> 2 κομμάτια τυρί γραβιέρα.
νωρίς το μεσημέρι -> 1 μεγάλο πιάτο χωριάτικη σαλάτα, 1 μεγάλο κομμάτι αρνί βραστό (+ ακόμα 1 μικρό που δεν φωτογράφισα), 2 κομμάτια αρνί ψητό, (μετά από μισή ώρα περίπου: ) 4 μικρά κομμάτια αρνί τσιγαριαστό.
νωρίς το απόγευμα -> 1 πιάτο καρπούζι.
νωρίς το βράδυ -> 3-4 κ.σ. γιαούρτι, 1 κ.γλ. μέλι, 2 χούφτες φυστίκια αράπικα.
αργά το βράδυ -> 1 μπωλάκι γιαούρτι με σιρόπι (από κάποιο γλυκό του κουταλιού), (μετά από 1 ώρα: ) 1 χούφτα φυστίκια αράπικα.
Σήμερα έφαγα πραγματικά πολύ. Τρώω πολύ εδώ και 2-3 μέρες, όμως σήμερα ήταν το αποκορύφωμα! Είχα ανησυχήσει ότι μπορεί να είναι η επανεμφάνιση της συναισθηματικής υπερφαγίας, όμως συνειδητοποίησα ότι σε περίπου 1 εβδομάδα περιμένω τις "ιδιαίτερες" ημέρες του μήνα, και, όπως κάθε φορά, αυξάνεται αρκετά η όρεξή μου. Βέβαια, πέρα από την φυσιολογική αυξημένη όρεξη, σήμερα πιστεύω το παράκανα. Τύψεις δεν έχω, το ευχαριστήθηκα ό,τι έφαγα, αλλά για πολλές ώρες μέσα στην ημέρα ένιωθα δυσφορία από το πολύ φαγητό. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλω να το κάνω στον εαυτό μου. Γι' αυτό θα προσπαθήσω την επόμενη φορά να φάω πιο φυσιολογικές ποσότητες.
Το μεσημέρι, επειδή είναι μια ιδιαίτερη ημέρα σήμερα, είχαμε πολύ αρνί στο τραπέζι, μαγειρεμένο με διάφορους τρόπους. Έφαγα αρχικά μια μεγάλη ποσότητα κρέατος (μου αρέσει πολύ το αρνί, ειδικά αυτό, που ήταν από τον παππού μου) με σαλάτα, και σταμάτησα. Για μισή ώρα έκανα κάποιες δουλειές, και μετά ήθελα να φάω και από το αρνί που ήταν τσιγαριαστό. Ντρεπόμουν όμως να το φάω μπροστά σε όλους (είχαμε τραπέζι στο σπίτι) και πήρα το πιάτο που φαίνεται στην φωτογραφία με τα 4 μικρά κομμάτια, και κλείστηκα σ' ένα δωμάτιο να το φάω μόνη μου. Πρώτη φορά το έκανα αυτό στους τόσους μήνες διατροφής! Θυμήθηκα τα παλιά χρόνια που έπαιρνα σοκολάτες και άλλα γλυκά και τα έτρωγα κρυφά, για να μην αρχίσουν πάλι να μου λένε ότι θα πεθάνω απ' το πάχος και άλλα χαριτωμένα! Το ότι έφαγα το παραπάνω αρνί κρυφά, θα μπορούσε να είναι σημάδι συναισθηματικής υπερφαγίας, όμως πιστεύω ότι απλά ήθελα να φάω πολύ αρνί σήμερα, χωρίς να φανώ "ένα μικρό γουρουνάκι" στους φίλους και τους συγγενείς! :-p Βέβαια, δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι, αλλά τέλος πάντων!
Αργά το βράδυ είχαμε πάει σε μια καφετέρια και ήθελα να πάρω κάτι να φάω (είχαν περάσει 3 ώρες από το προηγούμενό μου γεύμα). Παράγγειλα γιαούρτι με μέλι. Αυτό που μου έφεραν ήταν γιαούρτι με σιρόπι από κάποιο γλυκό του κουταλιού (χωρίς να μου πουν ότι δεν είναι μέλι). Αρχικά μου φάνηκε περίεργη η γεύση για μέλι, όμως φαντάστηκα ότι θα είναι κάποιο άλλο είδους μέλι. Περίπου στα μισά του μπωλ συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν σιρόπι από γλυκό του κουταλιού (μάλλον νεράτζι). Παρ' όλ' αυτά συνέχισα να το τρώω μέχρι το τέλος (σκέφτηκα "δεν θα πάθω και τίποτα από λίγο σιρόπι"). Όμως μετά που το έφαγα, δυστυχώς μου άφησε αυτήν την άσχημη αίσθηση που μου αφήνουν όλα τα τρόφιμα που έχουν μέσα ζάχαρη: μια πίκρα στο πίσω μέρος του στόματος. Και αυτή η αίσθηση παρέμεινε γι' αρκετή ώρα, παρόλο που ήπια αρκετό νερό. (Πιστεύω ότι ο κύριος λόγος που έφαγα τα φυστίκια 1 ώρα μετά, ήταν ότι ήθελα να μου φύγει αυτή η άσχημη αίσθηση.) Απλά επιβεβαιώθηκε γι' ακόμα μια φορά ότι τα τρόφιμα με ζάχαρη δεν ταιριάζουν στον οργανισμό μου. Και όταν μου προσφέρουν σαν κέρασμα κάποιο γλυκό με ζάχαρη (που δεν μπορώ να το κρατήσω για να το δώσω σε κάποιον άλλον), όσο μικρό κι αν είναι αυτό, θα το αρνούμαι χωρίς να νιώσω ενοχές ότι προσβάλλω τον άλλον. Γιατί δεν θέλω να τρώω τρόφιμα που μου χαλάνε την γεύση προκειμένου να ευχαριστήσω κάποιον (οποιονδήποτε) άλλον.
Αυτά! Θα προσπαθήσω τις επόμενες ημέρες να τρώω πιο φυσιολογικές ποσότητες για τον οργανισμό μου.
Να έχουμε όλοι μια υπέροχη εβδομάδα!
:-)
